woensdag 9 juni 2010

Illinois

In het centrale en westelijke deel van Kentucky was het al een stuk aangenamer fietsen dan in het oostelijke deel. Maar als we de Ohio met een veerboot zijn overgestoken en Illinois inrijden belanden we in een andere wereld. We fietsen over een klein sterk geaccidenteerd weggetje. Bovenaan een venijnig klimmetje (17%) staan bij een huis twee bankjes met een bordje er bij: "welcome - bicycle rest stop". Welcome in Illinois! Mijn in Kentucky zeer geoefende ogen zien echter ook onmiddellijk een grote herdershond bij het huis lopen die mij nauwlettend in de gaten houdt. Loopt 'ie los? Ja dus. Maar hij gromt of blaft niet. Toch maar even gaan zitten dan. Op dat moment springt de hond met grote sprongen op me af en begint enthousiast het zout van mijn benen en armen te likken. Liesbeth krijgt even later eenzelfde onthaal. Dan komt het baasje van de hond thuis die ons nog even wijst op een kraan in zijn tuin waar we onze bidons kunnen bijvullen als we willen. Welcome in Illinois again!



Een paar uur later zitten we met een boek op het bankje voor de laundry in Elizabethtown te wachten tot onze fietskleren weer schoon en droog zijn. (Makkelijk al die self-service laundries hier, de was- en droogautomaten werken op munten.) Naast de laundry zit een grote bar waar de regionale Harley-Davidsonclub zijn thuishonk lijkt te hebben. Een man in tuinbroek met enorme buik en dito baard (zo weggelopen uit ZZ-Top volgens Liesbeth) komt naar buiten en vraagt of hij ons een biertje mag aanbieden. Hij heeft zoveel bewondering voor mensen die met pedal bikes het land doorgaan. O lovely Illinois! Bier! Het grootste deel door Kentucky reden we door drooggelegd gebied. Beetje hypocriet voor een staat die een belangrijk deel van zijn inkomen haalt uit de productie van genotsmiddelen (tabak en whiskey - of beter gezegd bourbon). Eén keertje genoten we een blikje bier, bij een zwembad bij een camping. We waren daar aan de praat geraakt met een aardig echtpaar dat hevig onder de indruk was van onze fietsreis. "You're nuts!", galmde de vrouw (of in ieder geval galmde het in het zwembad). Vervolgens vertelde ze dat haar man ook wel stoer was, want die had de Crocodile Tail Trail met zijn motorfiets gedaan. "De Dragon Trail", corrigeerde manlief haar vriendelijk, "en dat is wel heel wat anders hoor, met mijn dikke bierbuik op een motorfiets..." Hoe kom je aan een bierbuik in een land waar bier verboden is, wil Liesbeth onmiddellijk weten. Eenvoudig, ze zijn niet van hier en hebben vanuit huis een grote voorraad bier meegenomen. Dat ligt opgeslagen in de caravan (een eufemisme voor een gigantisch woonhuis op wielen). Ze geven ons graag een paar blikjes. Onder voorwaarde dat we ze een beetje bedekt houden, want voor je het weet heb je een boete te pakken. En zo zitten we even later met een blikje (light) bier in onze badhanddoeken gewikkeld stiekem te genieten van dit spaarzame moment. Even iets anders dan water en zoete frisdranken.

De B&B in Elizatbethtown waar we een nachtje een kamer hadden heeft een speciale korting voor TransAmerica fietsers. "We moeten goed voor onze fietsers zorgen, en als de kamers toch nog te duur voor ze zijn mogen ze ook hun tent in mijn tuin opzetten hoor."

Landschappelijk is er niet zo veel verschil tussen dit zuidelijke stukje Illinois en het westen van Kentucky. Veel golvende weilanden met koeien en paarden achter houten hekken, veel meertjes, heel veel hellinkjes om op en af te fietsen. Gelukkig ging ook de dag dat we Illinois binnenreden de wind die de dagen daarvoor keihard uit het westen blies, een beetje liggen en zakte de temperatuur een graadje of 10 (van achter in de 30 naar achter in de 20).




Tussen Kentucky en Illinois lijkt zich een beetje een strijd af te spelen over wie president Abraham Lincoln mag claimen. (Erg belangrijk hier, Virginia liet ons ook al op diverse manieren weten dat zij liefst 8 presidenten heeft geleverd.) Lincoln is in Kentucky geboren - we hebben zijn geboorteplaats waar een park met museum en memorial monument is opgericht, bezocht - maar grotendeels in Illinois opgegroeid nadat zijn vader tot tweemaal toe van zijn grond en boerderij in Kentucky was verdreven door conflicten over eigendomsrechten. Illinois noemt zich "Land of Lincoln".

De herkomst van presidenten, maar ook andere historische feiten krijgen in de Verenigde Staten veel aandacht. "Historical markers" (borden met tekst en uitleg) geven aan wie er in bepaalde huizen is geboren, heeft gewoond of is gestorven, welke strijd er heeft plaats gevonden, of wat er ook maar te melden valt. Bij een kerkje las ik eens een uitgebreid verhaal over een bepaalde dominee die daar lange tijd had gestaan. Het verhaal eindigde met: "Hij bracht ons liefde bij voor onderwijs, honkbal en God." Ook onderstaande marker vonden we opmerkelijk:


We rekken ons verblijf in Illinois door een dagje te blijven hangen in Carbondale. Met 20.000 inwoners een grote stad vergeleken met de plaatsjes waar we meestal doorkomen. Drie fietsenwinkels zodat er even aandacht besteed kan worden aan de vervaarlijk krakende trap-as van Liesbeth haar fiets. De fietsenmaker kijkt met liefde meteen even beide fietsen helemaal na. Gratis. In de bibliotheek kunnen we ons weblog bijwerken. Twee dollar voor een uurtje internetten. "Of fietst u toevallig ons land door? O nee, voor fietsers is de internet service gratis hoor." Kortom, Illinois: het waren 3 fantastische dagen!

Morgen de Mississippi over - met een brug - en Missouri in. Daar liggen de Ozarks op ons te wachten. Na de Appalachen de tweede bergketen.