In een lange etappe, nog net in Colorado zijn we beland in Walden, Moose town genoemd door de bewoners (zie Annemarie's bijdrage). Als we Walden de dag erna net uit zijn gereden vertelt een historical marker het een en ander over het ontstaan van deze plaats. Een handige salooneigenaar met gevoel voor zijn klanten voorziet zijn etablissement van een deur die hoog en breed genoeg is om een cowboy te paard door te laten. De allereerste drive in saloon dus feitelijk. Om deze saloon heen is het plaatsje verder ontstaan.
Het verhaal vertelt verder dat de bewoners altijd met respect voor de natuurlijke omgeving en dieren te werk zijn gegaan, en dat ook de komende eeuwen het vast lukt de natuurlijke flora en fauna te behoeden. Hm, een plaats van enkele tientallen inwoners omgeven door een immense leegte voor allemaal natuurlijke flora en fauna..., zo kan ik het ook. In Nederland is dat toch een heel andere uitdaging!
Want dat is wat ons die 1e dag in Wyoming wel erg opvalt: enorme leegte, glooiende heuvels en wind die er vergeleken bij Kansas nog even een tandje bovenop gooit! De etappe voor die dag kan naar Saratoga, met een city park en hot water springs, of naar Riverside met een echte camping. We kiezen voor de eerdere stop bij de camping. Na een flink aantal dagen doortrappen is het heerlijk om even tijd te hebben om na een lekkere warme douche met een boek voor de tent te ploffen, terwijl de was draait in de machines van de gezellige camping.
Al die gratis cityparks zijn nl. geweldig, maar ze hebben meestal toch beperkte voorzieningen (of je moet ervoor naar een zwembad...) en je staat bij een openbare weg. Voor het echte vakantie kampeergevoel dat we zo in Europa kennen, met je eigen bedoeninkje bij de tent en water douche en wc binnen handbereik en een beheerder die zorgt dat het leuk blijft, is dat toch net iets te primitief en het voelt ook net iets minder veilig. Ook veel van de zgn. RV parks zijn het net niet helemaal, het wordt al gauw een soort parkeerterrein voor enorme grote campers (Recreational Vehicles's) en caravans (trailers), waar mensen in hun bus-grote gevaarten naar hun eigen tv's kijken en hun eigen wc's en douches hebben. Tenten mogen er vaak wel staan, maar je mag soms niet eens afwassen in/bij het sanitair gebouw....
Maar de camping in Riverside was dus leuk. 's Avonds, we zijn al bijna aan het koken, komt er nog een uitgeputte Engelse fietser aan die een enorme afstand van meer dan 100 mile (160 km) in de benen heeft. We zijn meteen gezellig in gesprek, wellicht hielp het dat we hem meteen een biertje aanboden uit ons 6 pack. Normaal kopen we maar niet zoveel bier, maar 4 kleine blikjes kostten 12 dollar en voor 6 betaalden we 7,50, we vonden hem wel een goed doel voor het surplus. Samen gezellig gekletst over voetbal en over de "brutal winds". Hij rijdt op een Surley, net als de meeste Amerikanen. De fiets die hij uit Engeland had meegenomen bleek de vlucht niet te hebben overleefd, het frame zag eruit alsof er iets heel zwaars bovenop was gevallen, het zal je maar gebeuren!
Riverside, één winkel, twee pubs en een camping, weer verlaten doen we met een al gauw beukende wind. Doel van de dag is Rawlins. Na een km of 40 veranderen we wat van richting en de wind wakkert nog wat aan en komt nu van pal opzij. Na een lang recht stuk waar we alletwee beurtelings door de wind van de weg worden afgezet wordt het allemaal toch iets minder leuk. Als de route vervolgens de Interstate pakt (snelweg), waar ook nog eens de auto's met 80 tot 90 mph langs je heen razen besluiten we dat we dat eigenlijk onverantwoord vinden. Iedere tegenliggende vrachtauto bezorgt je nl. een enorme klap, iedere auto de zelfde kant op zuigt je de weg op. Is dat nog vakantie?
Bij de afslag naar de Interstate is een tankstation. We pakken daar een pauze en besluiten het interstate stuk te gaan liften. Bij de 2e keer vragen is het raak. Een aardige vent geselecteerd op zijn lege pick-up truck en of hij goed op ons overkomt wil ons best een stuk meenemen. De fietsen gaan zo met tassen en al rechtop achterin de bak, één links, één rechts tegen de zijkant vastgezet. Onderweg gezellig kletsend horen we dat hij rodeo clown is. Dat klinkt heel vrolijk, maar feitelijk is het een behoorlijk serieus beroep. Het is zijn taak om in te grijpen als de berijder van de stier af valt. De stier afleiden door aan de hoorns te gaan hangen, zo nodig de hand van de berijder uit het touw bevrijden als die bekneld zit en wordt meegesleurd. Wat voor mensen doet dit? Deze was een zachtaardige jonge huisvader die ook thuis op de ranch werkt in Nebraska, de auto bevat kinderspeeltjes, 3 of 4 keer per week (alleen in de zomer denk ik) rijdt hij naar een rodeo. Gevaarlijk? Yes, I guess it can be..., but I've grown up on the farm between the bulls and you sort of learn to read them.
En zo belanden we in Rawlins.